Carl Maria von Weber (1786 – 1826), een tijdgenoot van Beethoven en een van de eerste grote componisten van de romantische periode , had veel muzikale familiebanden. Zijn vader was een getalenteerde muzikant, en hijzelf was de neef van een neef van Mozart’s vrouw Constanze. Hij werd vooral bekend om zijn opera’s.

De klarinetconcerto’s schreef hij in 1811, vijftien jaar voor zijn dood, voor de briljante Duitse klarinetvirtuoos  Heinrich Baermann ( 1784-1847 ). Dit was slechts een jaar nadat hij zijn positie als privé-secretaris van Hertog Ludwig in Stuttgart had opgegeven  (een werkgelegenheid die eindigde met een kort verblijf in de gevangenis).

De twee klarinetconcerten werden pas in 1822 gepubliceerd, toen Weber eindelijk het verdiende succes oogstte met zijn opera  “Der Freischütz” , waardoor de publicatie van zijn muziek voor klarinet een winstgevende zaak beloofde te worden. Weber leefde tot 1826, toen hij uit geldgebrek doodziek naar London reisde om er zijn opera ‘Oberon’ te gaan dirigeren. Maar dat was lang genoeg om te kunnen genieten van het succes van zijn klarinetmuziek, die zeer  populair werd bij klarinettisten in heel Europa.

In onze bibliotheek zitten al enkele leuke bewerkingen von Weber’s grote operathema’s voor verschillende soorten klarinetbezettingen: Oberon voor clarinet choir, Aufforderung zum Tanz voor klarinetkwartet, en ook het Concertino Op 26 in een bewerking voor klarinet solo van Nicole Dubois.

Ga naar de klarinetmuziekbibliotheek en zoek op ‘Weber’ voor een overzicht.

En nu een beetje luisteren :

Uit het eerste klarinetconcerto klinkt het derde deel, het Rondo Allegretto, u beslist bekend in de oren :

En van het tweede klarinetconcerto krijgt u zo dadelijk een topuitvoering door Benny Goodman & de Chicaco Symphony Orchestra.

tot de volgende keer

de klarinetmuziekredactie

Een concerto is een muziekstuk voor solo-instrument (of voor een kleine groep van instrumenten) en orkest.  Meestal bestaat het uit drie contrasterende bewegingen. Concerto’s vormen meestal de ruggengraat van het repertorium van veel spelers, want ze bieden een mooie kans om hun vaardigheden te demonstreren.

Veel concerti voor de klarinet maken gebruik van die contrasterende delen, om de vele kwaliteiten van de klarinet te gaan verkennen. De tragere stukken richten zich vaak op de rijke, warme klanken van de klarinet. De snellere bewegingen geven ruimte aan de bedrevenheid waarmee een goede klarinettist schitterende geluidseffecten kan bereiken.

Concerten voor de klarinet werden geschreven sinds de ontwikkeling van het instrument in de 18e eeuw. Enkele van de stukken die tot op heden blijvend populair zijn werden in het midden van die eeuw geschreven, zoals bijvoorbeeld Mozart, die zijn prachtige Concerto in A (KV. 622) schreef in 1791. Het werk wordt door velen nog steeds beschouwd als het hoogtepunt van de muziek voor de klarinet.

Tot op vandaag worden nog steeds concerto’s voor klarinetten geschreven. Onder de bekendste 20ste eeuwse voorbeelden zijn er  Finzi’s Concert voor klarinet en strijkorkest (Opus 31) en Copland’s Concert voor klarinet en strijkorkest. We gaan binnenkort eens op zoek naar mooie uitvoeringen daarvan. Hou onze blog in het oog.

Maar ook vele, minder bekende componisten leveren mooie concerto’s af voor klarinettisten en ensembles van verschillende speelniveaus. Snuister maar eens in onze partiturenbibliotheek.

groetjes
de klarinetmuziekredactie

Opvallend is dat de solopartij heel introvert is, zonder veel bravoure. Er worden geen adembenemende cadensen en virtuoze trucs getoond. Het is gewoon muziek, perfect in haar eenvoud. Luister maar eens naar deze geweldige uitvoering, en geniet :

Wil je graag de klarinet solo-partij van dit concerto hebben ? Dan vind je die in onze bibliotheek.

Een heel mooi arrangement van dit concerto voor klarinet ensemble of clarinet choir vind je er ook.

groetjes
de klarinetmuziekredactie